Εξερεύνηση
92 οινοποιεία
Ιδρύθηκε το 2021 από τα αδέρφια Σπύρο (χημικό-οινολόγο) και Δημήτρη Παπανδρέου (μηχανολόγο μηχανικό). Ο Σπύρος μεγάλωσε ανάμεσα σε αμπέλια, καθώς η οικογένειά του είναι από τους παλαιότερους παραγωγούς της Νεμέας. Ιδιόκτητος αμπελώνας 4 εκταρίων, υπό πιστοποίηση βιολογικής καλλιέργειας, με ελάχιστη οινολογική παρέμβαση.
Η οινολόγος Βασιλική Ακριώτου, με εμπειρία σε οινοποιεία της Στερεάς Ελλάδας από το 1997, αποφάσισε το 2015 να δημιουργήσει τη δική της σειρά κρασιών. Στις αρχές του 2017 στήθηκε το μικρό οινοποιείο σε παλιά αποθήκη στην άκρη των Πλαταιών, στους πρόποδες του Κιθαιρώνα (280-380μ), με πρώτη επισκέψιμη λειτουργία από το 2018.
Ιδρύθηκε το 2005 από τα αδέρφια Σάκη και Μάριο Νικολαΐδη, έμπειρους επιχειρηματίες της Ξάνθης στη γαστρονομία. Η αγάπη τους για το κρασί ξεκίνησε από ένα εστιατόριο fine dining έξω από την Ξάνθη· όταν η επιχείρηση δεν άντεξε την κρίση του 2009, μετατράπηκε σε οινοποιείο. Ο ιδιόκτητος αμπελώνας των 7 εκταρίων βρίσκεται στα αρχαία Άβδηρα, κοντά στο Αιγαίο, με βιολογική καλλιέργεια.
Ιδρύθηκε το 2021 από τον Απόστολο Μουντρίχα (ήδη ιδρυτή του Avantis Estate στην Εύβοια από το 1994), στο Φηρά Κοντοχώρι της Σαντορίνης. Εστιάζει στην έκφραση του ηφαιστειακού terroir μέσα από το Ασύρτικο, με πάνω από 50 διεθνή βραβεία.
Πέντε γενιές πριν, η οικογένεια διατηρούσε πατητήρι στην Παλιά Παιανία, πιέζοντας τα σταφύλια των δικών της αμπελιών στα Μεσόγεια. Σήμερα το εγχείρημα «Aoton» — αρχαία ελληνική λέξη για «το εκλεκτότερο δείγμα του είδους του» — ανήκει στον οινολόγο Σωτήρη Γκίνη, που καλλιεργεί βιολογικά 6 εκτάρια γηγενών ποικιλιών (Σαββατιανό, Ροδίτης, Μανδηλαριά) με ελάχιστη παρέμβαση, νυχτερινό τρύγο και παραγωγή ρετσίνας ΠΓΕ Αττικής.
Ο Νίκος Αργυρίου, γεννημένος στο Πολύδροσο Παρνασσού σε οικογένεια αγροτών-κτηνοτρόφων, φύτεψε τα πρώτα αμπέλια το 1998 και δημιούργησε το οινοποιείο το 2002, με την πρώτη οινοποίηση της ετικέτας «Erohos». Σήμερα ο ιδιόκτητος αμπελώνας καλύπτει 30 στρέμματα, αρκετά για να καλύψει την ετήσια ζήτηση αποκλειστικά από δικά του σταφύλια.
Οι ρίζες της οικογένειας φτάνουν στο 1952, όταν ο παππούς Άρτεμις καλλιεργούσε τα δικά του αμπέλια. Ο εγγονός του ίδρυσε το σύγχρονο οινοποιείο στην Έξω Γωνιά το 2004, σήμερα το 3ο μεγαλύτερο σε όγκο στο νησί, με φυτείες έως και 150 ετών.
Συνεταιρισμός τεχνιτών-αμπελουργών που γεννήθηκε από την ένωση πέντε φίλων με βαθιά γνώση της γης και κοινό όραμα — να αναδείξουν τους σκόρπιους αμπελώνες τους στους λόφους της Νάουσας μέσα από βιώσιμη, βιολογική καλλιέργεια Ξινόμαυρου, με στόχο όχι την ποσότητα αλλά την αυθεντική ποιότητα και τον σεβασμό στην παράδοση της περιοχής.
Ιδρύθηκε το 1994 από τον οικονομολόγο Απόστολο Μουντρίχα κοντά στο Αφράτι, στους πρόποδες του όρους Δίρφυς. Πήρε το όνομά του από το αρχαίο όνομα της Εύβοιας. Το 1998 έγινε το πρώτο ελληνικό κρασί που μπήκε στο Βιβλίο Ρεκόρ Γκίνες.
Ένα από τα ιστορικότερα ελληνικά οινοποιεία — ιδρύθηκε το 1879 από τον Ιωάννη Μπουτάρη. Το 1879 ήταν ο πρώτος Έλληνας οινοποιός που εμφιάλωσε ερυθρό κρασί για εξαγωγή, και το «Ναούσα Μπουτάρη» ήταν το πρώτο ελληνικό ερυθρό ΠΟΠ σε φιάλη. Καθοριστικός ρόλος στη διάσωση του Ξινόμαυρου και στην αναγνώριση της ζώνης Νάουσας (ΠΟΠ από το 1971).
Ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 1928 από τέσσερις Ιταλούς και δύο Ιταλοεβραίους επιχειρηματίες ως «Compagnia Agricola Industriale Rodi» — από το ακρωνύμιο της οποίας προήλθε το όνομα CAIR. Το βιομηχανικό συγκρότημα έγινε το σημαντικότερο οινοποιείο της ευρύτερης περιοχής των Δωδεκανήσων και σήμερα είναι ο κορυφαίος παραγωγός φυσικού αφρώδους οίνου στην Ελλάδα.
Η επέκταση του Κτήματος Τσέλεπου (Μαντινεία) στη Σαντορίνη, σε συνεργασία με την οικογένεια Χρύσου. Εστιάζει στο Ασύρτικο από παλιά αμπέλια σε «πεζούλες» γύρω από τον Πύργο.
Ιδρύθηκε το 1934 από τον Νίκο Αθανασιάδη, από τους σημαντικότερους εξαγωγείς σταφίδας της εποχής, στη Στάμνα Αττικής, στις βόρειες πλαγιές της Πεντέλης. Το 1938 ξεκίνησε η εμφιάλωση, με το «Athanassiadis Dry Rosé» (1962) από τα πρώτα εμφιαλωμένα ροζέ της Ελλάδας. Το 1997 η οικογένεια επέκτεινε τη δραστηριότητα με δεύτερο αμπελώνα στη Νεμέα Κορινθίας, σε ασβεστολιθικά εδάφη στα 350μ.
Ο Νίκος Λαζαρίδης, γνωστός πρώτα από τη διεθνή προώθηση του λευκού μαρμάρου της Θάσου, ίδρυσε την εταιρεία το 1987 στην περιοχή Αγορά Δράμας — αδερφός του Κώστα Λαζαρίδη, ιδρυτή του γειτονικού Κτήματος Κώστα Λαζαρίδη. Το 2000 επέκτεινε τη δραστηριότητα με το Οινοποιείο Μακεδών στην Καβάλα, στους πρόποδες του Παγγαίου.
Ο Γιάννης Οικονόμου επέστρεψε στην Κρήτη το 1994 μετά από διεθνή καριέρα σε οινοποιεία της Γερμανίας, του Bordeaux (Château Margaux) και του Πεδεμοντίου, για να αναβιώσει τους οικογενειακούς αμπελώνες στο οροπέδιο του Ζήρου. Θεωρείται από τα πιο cult ελληνικά οινοποιεία — οι ερυθροί οίνοι παλαιώνουν έως και 10 χρόνια πριν κυκλοφορήσουν.
Οικογενειακό boutique οινοποιείο της γερμανικής οικογένειας Schneider (3η γενιά οινοποιών) που εγκαταστάθηκε στον Τρίλοφο Θεσσαλονίκης το 2002-2003. Ιδιόκτητοι αμπελώνες σε δύο περιοχές: Τρίλοφος Επανομής και Τρίλοφος Νάουσας. Επισκέψιμο από το 2019.
Ιδρύθηκε το 1973 από τον Δημήτρη Χατζημιχάλη στην Αταλάντη Λοκρίδας, επιλεγμένη για το ιδιαίτερο μεσοκλίμα της ανάμεσα στον Παρνασσό και τη θάλασσα. Σήμερα ο ιδιόκτητος αμπελώνας εκτείνεται σε 220 εκτάρια, με ελληνικές και διεθνείς ποικιλίες.
Ιδρύθηκε από το ολλανδικό ζευγάρι Laurens Hartman-Karanika και Annette van Kampen, που άφησαν την Ολλανδία για να εκπαιδευτούν ως οινολόγοι στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ πριν εγκατασταθούν στο Αμύνταιο. Θεωρείται ο κορυφαίος παραγωγός αφρώδους οίνου παραδοσιακής μεθόδου στην Ελλάδα, με βιοδυναμική καλλιέργεια και παλιά αμπέλια Ξινόμαυρου 75-80 ετών.
Ιδρύθηκε το 1988 από τον Νεραντζή Μητρόπουλο στις Σέρρες — αρχικά για οικογενειακή κατανάλωση, μέχρι το 1998. Η οικογένεια ανακάλυψε και έσωσε άγνωστες τοπικές ποικιλίες (Ασπρούδα Σερρών, Κονιάρος), κερδίζοντας επίσημη αναγνώρισή τους. Εξαγωγές από το 2009, βιολογική καλλιέργεια σε 108 στρέμματα.
Το όραμα του Έλληνα εφοπλιστή Ιωάννη Καρρά, που ανακάλυψε έναν παρθένο κόλπο στη Χαλκιδική σε ταξίδι το 1963. Οι πρώτες φυτεύσεις αμπελιών ξεκίνησαν στις αρχές του 1965, υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Émile Peynaud του Πανεπιστημίου του Μπορντό. Ο αμπελώνας απλώνεται αμφιθεατρικά σε 475 εκτάρια στη δυτική Σιθωνία — ο μεγαλύτερος ενιαίος βιολογικός αμπελώνας στην Ελλάδα.
Ο Πάρις Σιγάλας, μαθηματικός που σπούδασε στο Παρίσι, ξεκίνησε να φτιάχνει κρασί το 1976 στην πατρική κάναβα στις Μπαξέδες της Οίας, για δική του απόλαυση. Ίδρυσε επίσημα το οινοποιείο το 1991, και το 1998 έχτισε σύγχρονη μονάδα σε αμπελώνα 30 εκταρίων, εστιάζοντας στις γηγενείς ποικιλίες της Σαντορίνης — Ασύρτικο, Αηδάνι, Αθήρι, Μαυροτράγανο. Σήμερα θεωρείται πρωτοπόρος που έφερε το Ασύρτικο στο διεθνές προσκήνιο.
Ιδρύθηκε το 1903 από τον Γεώργιο Άργυρο στην Επισκοπή Γωνιά της Σαντορίνης. Σήμερα, με επικεφαλής τον Ματθαίο Άργυρο (4η γενιά), είναι ο μεγαλύτερος ιδιώτης κάτοχος αμπελώνων στο νησί (120+ εκτάρια), με κάποια κλήματα Ασύρτικου να ξεπερνούν τα 150-200 έτη.
Ιδρύθηκε το 1989 από τον Γιώργο Μανωλεσάκη στην Αδριανή Δράμας. Το 1998 επεκτάθηκε με σύγχρονη μονάδα σε αμπελώνα 200 στρεμμάτων στις πλαγιές της Αδριανής. Το 2007 μετονομάστηκε σε «Gennima Psihis» («Γέννημα Ψυχής»). Σήμερα ο γιος του Σταύρος συνεχίζει το έργο.
Οικογενειακές ρίζες στη Νεμέα από το 1876, με τον παππού του σημερινού ιδιοκτήτη. Το σύγχρονο κτήμα χτίστηκε στη δεκαετία του '50 από τον Θανάση Παπαϊωάννου, που το 1988 κυκλοφόρησε την ετικέτα που άνοιξε τον δρόμο για τη Νεμέα και το Αγιωργίτικο σε κάθε Έλληνα οινόφιλο. Βιολογική καλλιέργεια από το 2004, σε 55 εκτάρια αμπελώνα με 80% Αγιωργίτικο.
Ιδρύθηκε το 1994 από τον Γιάννη Παρασκευόπουλο (γεωπόνος, PhD οινολογίας Bordeaux II) και τον Λέοντα Καρατσάλο. Ξεκίνησαν με το εμβληματικό «Θαλασσίτης» στη Σαντορίνη· το 1997 άνοιξαν και δεύτερο οινοποιείο στο Κούτσι Νεμέας, καρδιά της εταιρείας σήμερα.
Ένα από τα παλαιότερα οινοποιεία των Κυκλάδων, ιδρύθηκε το 1895 στο παραδοσιακό Μεγαλοχώρι της Σαντορίνης. Η οικογένεια Γαβαλά οινοποιεί τις γηγενείς ποικιλίες του νησιού εδώ και 5 γενιές — σήμερα ο Γιώργος Γαβαλάς είναι η 4η γενιά και ο γιος του Βαγγέλης η 5η. Το πέτρινο κτίριο ήταν παλιά κάναβα-πατητήρι και διατηρεί ακέραιους τους αρχικούς χώρους: κελάρια, πατητήρια, παλιές εισόδους.
Η οικογένεια Κοσμετάτου έχει ρίζες στον Ιταλό μηχανικό Marino Gentilini, που έχτισε τις οχυρώσεις της Άσσου τον 16ο αιώνα για τη Βενετική Γερουργία και παντρεύτηκε στο νησί. Ο Σπύρος Κοσμετάτος ίδρυσε το σύγχρονο οινοποιείο το 1984, μετά από εμπειρία στα αμπέλια του Cape Town — η κόρη του Μαριάννα το διευθύνει από το 2002.
Ιδρύθηκε το 1997 από τον Χαρίδημο και την Κωνσταντίνα Χατζηδάκη — και οι δύο είχαν εργαστεί στο Boutari Σαντορίνης. Ο αμπελώνας ήταν εγκαταλελειμμένος από το σεισμό του 1956· ο Χαρίδημος τον φύτεψε ξανά με Αηδάνι το 1996 και έφτιαξε το οινοποιείο σε σπηλιά, με ελάχιστα μέσα αλλά πολύ πάθος. Μετά τον θάνατό του το 2017, η κόρη του Στέλλα διευθύνει το κτήμα.
Ιδρύθηκε το 2000 από τους οινολόγους Βασίλη Λαδερό και Καλλιόπη Βολιτάκη στο Βενεράτο, στη ζώνη ΠΟΠ Δαφνών. Το όνομα προέρχεται από την αρχαία ονομασία της Κρήτης — κατά τον μύθο, η Ιδαία ήταν σύζυγος του Κρητικού βασιλιά Δία.
Η οικογένεια Κιουτσούκη μετανάστευσε από την Ανατολική Ρωμυλία στις αρχές του 1900, κουβαλώντας τη γνώση και το πάθος για το κρασί. Το όνειρο έγινε πραγματικότητα μόλις το 2010, όταν ο εγγονός Δημήτρης Κιουτσούκης — χημικός μηχανικός με σπουδές οινολογίας μέσω του UC Davis — φύτεψε 11 εκτάρια ελληνικών ποικιλιών κοντά στη Θεσσαλονίκη, βασισμένος σε αρχές permaculture και ελάχιστη παρέμβαση.
Οικογενειακή παράδοση 80+ ετών στο Κολυμβάρι Χανίων. Ο Μανώλης Καραβιτάκης ανασυγκρότησε τους αμπελώνες και έχτισε το σύγχρονο οινοποιείο το 1996, μετά από εμπειρία στον Συνεταιρισμό Καστελλίου — 4η γενιά της οικογένειας στο κρασί.
Ιστορικό όραμα του πολιτικού Ευάγγελου Αβέρωφ, που στα τέλη της δεκαετίας του '50 φύτεψε στις πλαγιές της Πίνδου (1000μ) τα πρώτα κλήματα Cabernet Sauvignon της Ελλάδας — τα πρώτα διεθνή κλήματα εισαγμένα απευθείας από τη Γαλλία. Το πρώτο κρασί, «Κάτω-γη Μετσόβου», οινοποιήθηκε στο υπόγειο («κατώγι») του σπιτιού του. Μετά τον θάνατό του η ετικέτα μετονομάστηκε σε «Katogi Averoff».
Ξεκίνησε το 1911 όταν ο Ευάγγελος Κεχρής εμφιάλωσε κρασί με γυάλινες φιάλες εισαγμένες από τις ΗΠΑ. Η οικογένεια διατηρούσε την ταβέρνα «Κόκορας» στη Θεσσαλονίκη από το 1939, όπου σέρβιρε τη δική της ρετσίνα. Ο Στέλιος Κεχρής, οινολόγος με σπουδές στη Γαλλία, επέστρεψε το 1980 δίνοντας νέα πνοή στην παραδοσιακή ρετσίνα.
Μικρός αμπελώνας 65 στρεμμάτων στους λόφους της Πύδνας, 3-4χλμ από τη θάλασσα, σε υψόμετρο 120-150μ. Ξεκίνησε το 2008 και έγινε γρήγορα γνωστό για τρία μονοποικιλιακά κρασιά: Μαλαγουζιά, Syrah, και το σπάνιο «Ελληνικό» (Aglianico), μια αρχαία ελληνική ποικιλία που «επαναπατρίστηκε» από τη Βασιλικάτα της Ιταλίας.
Ο Γιώργος Κοκοτός αγόρασε γη το 1975 στη Σταμάτα, στα 420μ στις βόρειες πλαγιές της Πεντέλης. Το 1980 ο ίδιος και η σύζυγός του Άννα φύτεψαν 7 εκτάρια με Cabernet Sauvignon, Merlot και Chardonnay, προσθέτοντας αργότερα Ασύρτικο, Gewürztraminer, Σαββατιανό, Ροδίτη και Αγιωργίτικο. Το φτωχό σε οργανική ύλη αλλά πλούσιο σε ιχνοστοιχεία έδαφος και το υψόμετρο καθόρισαν το ιδιαίτερο ύφος των κρασιών του κτήματος.
Ο Ανδρέας Κοντοζήσης, με τον πατέρα και τον αδερφό του, ίδρυσε το κτήμα το 1991 στους πρόποδες των Αγράφων στην Καρδίτσα, αρχικά για να τροφοδοτεί το οικογενειακό εστιατόριο, φυτεύοντας, αναβιώνοντας και ανακαλύπτοντας πάνω από εκατό μικρά, εγκαταλελειμμένα χωράφια. Από τους πρώτους στην Ελλάδα που πιστοποιήθηκαν βιολογικοί, καλλιεργεί σήμερα 11 εκτάρια βιολογικά, με βιοδυναμικές πρακτικές, και έμφαση στη σπάνια γηγενή Λημνιώνα.
Η οικογένεια Κουτσογιαννόπουλου, με ρίζες από τις Μολάους Λακωνίας, οινοποιεί κρασιά της Σαντορίνης από το 1870 — σήμερα η 5η γενιά, με τον Γρηγόρη Κουτσογιαννόπουλο. Το ιστορικό οινοποιείο συνοδεύεται από υπόγειο μουσείο κρασιού 300 μέτρων, αποτέλεσμα 21 χρόνων εργασίας, που αφηγείται την ιστορία του σαντορινιού αμπελουργού από το 1660 έως το 1970. Ο ιδιόκτητος αμπελώνας βρίσκεται στον Εξω Γιαλό, στην ανατολική πλευρά του νησιού.
Ιδρύθηκε το 2005 από τον Χρήστο Μπαϊρακτάρη, συνέχεια γενεών αμπελουργών της Νεμέας. Μικρό οικογενειακό οινοποιείο 17 εκταρίων (12 ερυθρές, 5 λευκές ποικιλίες).
Οικογενειακή ιστορία που ξεκινά το 1946, όταν ο Βασίλης Λαφαζάνης άρχισε να φτιάχνει κρασί στον Πειραιά· το πρώτο οινοποιείο στήθηκε γύρω στο 1965 στην Αττική. Το 1993 ο Σπύρος Λαφαζάνης, 2ης γενιάς οινολόγος, μετέφερε τη δραστηριότητα στις Αρχαίες Κλεωνές της Νεμέας, την περιοχή που είχε αγαπήσει από τα πρώτα βήματα της καριέρας του. Σήμερα την 3η γενιά συνεχίζουν η Αθηνά και ο Βασίλης Λαφαζάνης.
Η ιστορία ξεκινά στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν ο παππούς του Δημήτρη Διαμαντή, από τους σημαντικότερους αμπελουργούς της Σιάτιστας, μπόλιασε με το χέρι αμπέλι με γηγενείς ποικιλίες όπως το Ξινόμαυρο και τα σπάνια τοπικά Μοσχόμαυρο και Νιγριτσιώτικο. Το οινοποιείο ιδρύθηκε το 1985 (τότε ως «Diamantis Winery»), με πρώτη εμφιάλωση από ιδιόκτητο αμπελώνα το 2002, αφού στις αρχές της δεκαετίας του '90 ξαναφυτεύτηκαν 18 εκτάρια στην περιοχή «Μαγούτες» (750-890μ) για τη διάσωση των τοπικών ποικιλιών.
Ο Θόδωρος Μανουσάκης, γιος μετανάστη που έφυγε από το Βατόλακκο Χανίων για την Αμερική το 1954, ίδρυσε το κτήμα το 1993 στους λόφους νότια του χωριού, στα 320-380μ, στον δρόμο για τα Ομαλά. «Νόστος» σημαίνει τον καημό της επιστροφής στην πατρίδα. Πρώτος αμπελώνας με Ροδανικές ποικιλίες: Syrah, Grenache, Mourvèdre, Roussanne.
Ιδρύθηκε το 1996 από τον Περικλή Ντράχα και τον Θεόδωρο Παρασκευόπουλο στη Νέα Μεσημβρία, 20χλμ βορειοδυτικά της Θεσσαλονίκης, σε λόφους ~200μ. Ελληνικοί πληθυσμοί διωγμένοι από την Ανατολική Ρωμυλία εγκαταστάθηκαν εκεί παλαιότερα, μεταφέροντας την αγάπη τους για το αμπέλι — οι εδαφοκλιματικές συνθήκες βοήθησαν την αμπελοκαλλιέργεια να ανθίσει. Στόχος των ιδρυτών, που μεγάλωσαν μέσα σε αυτούς τους αμπελώνες, ήταν να σταματήσει η εντατική καλλιέργεια και να παραχθούν σταφύλια ποιότητας ανάλογα με τις δυνατότητες κάθε αμπελοτοπίου.
Ιδρύθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1997 από τον Γιώργο και την Έλλη Τσιμπίδη, με στόχο την αναβίωση του θρυλικού μεσαιωνικού οίνου Malvasia στη γενέτειρά του. Ο Γιώργος, φυσικός στο επάγγελμα και ερευνητής της τοπικής ιστορίας, βλέπει την προσπάθεια να επιβραβεύεται το 2010 με την αναγνώριση ΠΟΠ «Μονεμβασία-Malvasia». Το πρώτο κρασί εμφιαλώθηκε το 2013.
Ιδρύθηκε το 1910 από τον Μανώλη Μωραΐτη, που καλλιεργούσε τα δικά του αμπέλια και εξήγε το κρασί του με το ίδιο του το καράβι. Η 2η γενιά, με τον Θεόδωρο Μωραΐτη, συνέχισε την καλλιέργεια και πούλησε το κρασί ως το 1967, οπότε ξεκίνησε η εμφιάλωση. Το 1980 ανέλαβε η 3η γενιά με τον Μανώλη Μωραΐτη τον νεότερο, που εκσυγχρόνισε το οινοποιείο και επέκτεινε την καλλιέργεια γηγενών ποικιλιών της Πάρου.
Ιδρύθηκε στα τέλη του 2015 από τον οινοποιό Νίκο Καρατζά, με έδρα από το 2016 λίγο έξω από την Προσοτσάνη Δράμας. Καινοτόμο για τα ελληνικά δεδομένα εγχείρημα négociant: δεν διαθέτει δικά του αμπέλια, αλλά συνεργάζεται με περίπου 15 αμπελουργούς επιλεγμένους με αυστηρά κριτήρια, από τον Έβρο μέχρι το Αμύνταιο.
Έργο αναβίωσης της αμπελουργίας στην Πάτμο, όπου υπήρχαν αμπελώνες ήδη από τον 17ο αιώνα. Ξεκίνησε το 2011 από τον Ελληνοελβετό πρώην βουλευτή Ιωσήφ Ζησιάδη, σε συνεργασία με τέσσερις Ελβετούς οινοποιούς από το Καντόνι Vaud — Raoul Cruchon, Noé Graff, Raymond Paccot και Gilles Wannaz. Περιλαμβάνει αμπελώνα 20 στρεμμάτων, ελαιώνα, τράπεζα σπόρων και σχολή οίνου, με βιοδυναμική καλλιέργεια υπό πιστοποίηση. Παράγει μόλις 5.000 φιάλες συνολικά.
Στο μικρό χωριό Θηραμώνας, στη νότια Κεφαλονιά, τα αδέρφια Νίκος και Παναγής Πετρακόπουλος συνεχίζουν αιωνόβια οικογενειακή παράδοση ως απόγονοι των οικογενειών Μελισσηνών και Σολωμών, που κατέφυγαν στην Κεφαλονιά γύρω στο 1500 μ.Χ. μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Εστιάζουν σε σπάνιες τοπικές ποικιλίες — Ρομπόλα, Μαυροδάφνη, Ζακυνθινό — με βιολογικές, χειροποίητες μεθόδους.
Οικογενειακή αμπελουργική παράδοση στην Κίσσαμο που ξεκινά γενιές πριν, με πρώτο οινοποιείο στην Ποταμιδά Κισσάμου. Το 2007 τα αδέρφια Μιχάλης και Αντώνης Πνευματικάκης έχτισαν το σύγχρονο οινοποιείο στη Δραπανιά, με πέτρινο κελάρι και μουσείο κρασιού με θέα στον κόλπο Κισσάμου.
Ιδρύθηκε το 1990 στην Αιγιαλεία από τον οινολόγο Άγγελο Ρούβαλη, απόφοιτο του Μπορντό με βαθιές οικογενειακές ρίζες στην αμπελουργία του Αιγίου. Το 1994 τέθηκε σε λειτουργία το πρότυπο οινοποιείο βαρύτητας, χτισμένο σε βράχο σε 6 επίπεδα. Από το 2017 τη διεύθυνση έχει η Θεοδώρα Ρούβαλη μαζί με τον Ισπανό σύντροφό της Antonio Ruiz Pañego, και οι δύο οινολόγοι.
Η Ένωση Συνεταιρισμών Θηραϊκών Προϊόντων ιδρύθηκε στην αρχική της μορφή το 1911, ως «Ταμείο Αμύνης Οινοπαραγωγής Θήρας». Το οινοποιείο χτίστηκε το 1951 και μεταφέρθηκε στο σημερινό κτίριο, με θέα στην καλντέρα, το 1992. Σήμερα εκπροσωπεί 1.200 μέλη-αμπελουργούς και είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός κρασιού στο νησί.
Ιδρύθηκε το 2016 από τον Πάνο Σαρρή, που κληρονόμησε το πάθος για το κρασί από την πολυετή εμπειρία του ως σομελιέ — 2ος στον εθνικό διαγωνισμό σομελιέ το 2007 και πιστοποιημένος από το Court of Master Sommeliers στο Λονδίνο. Το 2017 εγκαινίασε το κομψό οινοποιείο στα Σβορωνάτα, κοντά στην παραλία Αβίθος, 10χλμ από το Αργοστόλι.
Η οικογένεια Σκλάβου, με καταγωγή τα Ντομάτα της Λειβαθούς, ήταν οικογένεια ναυτικών καραβοκύρηδων — γύρω στο 1700 ένας κλάδος μετανάστευσε στην Οδησσό της Ρωσίας, όπου γύρω στο 1860 ο προπάππος Ευρυβιάδης διηύθυνε μεγάλη οικογενειακή vinaria. Το 1919, μετά την επανάσταση του 1917, ο παππούς Ευρυβιάδης επέστρεψε στην Κεφαλονιά και φύτεψε τα πρώτα αμπέλια στο ιδιόκτητο κτήμα (50 στρ.) στην περιοχή Κεχριών της Παλικής. Από το 1990 ο πατέρας Σπύρος αναμόρφωσε τον παλαιό αμπελώνα με βιοδυναμική-ομοιοδυναμική μέθοδο. Το σύγχρονο οινοποιείο ιδρύθηκε το 1996 από τον Ευρυβιάδη Σκλάβο (τρίτης γενιάς, ομώνυμο του παππού), γεωπόνο και πρωτοπόρο της βιοδυναμικής καλλιέργειας στην Ελλάδα. Από το 2015 λειτουργεί ως ΣΚΛΑΒΟΣ–ΖΗΣΙΜΑΤΟΣ ΟΙΝΟΠΟΙΕΙΟ ΚΑΙ ΑΜΠΕΛΩΝΕΣ Ε.Π.Ε, με 50% συμμετοχή της οικογένειας Ζησιμάτου. Πιστοποιημένο βιολογικό (ΔΗΩ) εδώ και 20+ χρόνια.
Ξεκίνησε το 1979 ως boutique οινοποιείο στη Σταμάτα Αττικής. Το 2003 μετακόμισε στο Κούτσι Κορινθίας, σε υψόμετρο 600μ, όπου έχτισε σύγχρονο οινοποιείο 4.000τ.μ. Σήμερα διαχειρίζεται πάνω από 1.200 στρέμματα αμπελώνα, ιδιόκτητα και συνεργαζόμενων παραγωγών, στις ζώνες ΠΟΠ Νεμέας και Μαντινείας.
Ο αμπελουργικός χαρακτήρας της οικογένειας ξεκινά τη δεκαετία του '50, όταν ο Αριστείδης Στραταριδάκης — πατέρας του Κωστή και του Μανώλη — απέκτησε το 1955 τον ιδιόκτητο αμπελώνα στους πρόποδες των Αστερουσίων, στο Ηράκλειο, αναγνωρίζοντας αμέσως τα ιδιαίτερα εδαφολογικά χαρακτηριστικά της περιοχής. Ο αμπελώνας περιλαμβάνει κυρίως κλήματα από τη Μονή Αγίων Αποστόλων Σινά. Το οινοποιείο θεωρείται το νοτιότερο της Ευρώπης.
Οι Τηνιακοί Αμπελώνες, γνωστοί ως T-Oinos, ανήκουν στον Αλέξανδρο Αβατάγγελο και τον Γάλλο σομελιέ Gérard Margeon και πρωτοστάτησαν στην αναβίωση της αμπελουργίας στην Τήνο. Οι αμπελώνες εκτείνονται σε αμμώδη εδάφη με γρανιτικό υπέδαφος στη Στεγάστα και τη Ρασσώνα, στα περίχωρα του Φαλατάδου. Ο σκληρός άνεμος και τα φτωχά εδάφη του νησιού πιέζουν τα κλήματα και χαρίζουν στα κρασιά έντονη οξύτητα και αλμυρότητα.
Ιδρύθηκε το 2004 από τα αδέρφια Άρη και Στάθη, γεννημένους και μεγαλωμένους στο Άνω Διακοπτό της Αιγιαλείας, στις πλαγιές της Αροανίας, όπου από μικροί γνώρισαν την αμπελουργία και την ελαιοκαλλιέργεια. Ο αμπελώνας εκτείνεται σε 450-1050μ με βιολογική καλλιέργεια. Μοναδικό οινοποιείο στην Ελλάδα που παράγει μονοποικιλιακό κρασί από τη σπάνια ποικιλία Μαύρο Καλαβρυτινό.
Η οικογένεια ασχολείται με την αμπελουργία από τη δεκαετία του '70, φτιάχνοντας κρασί για δικιά της χρήση και πουλώντας τα υπόλοιπα σταφύλια. Το 2010 αποφάσισε να επενδύσει στους ιδιόκτητους αμπελώνες της, 7 εκταρίων, στο κέντρο του οροπεδίου Μαντινείας, στην περιοχή Φτέρη, στα ~700μ — την καρδιά της ομώνυμης οινοπαραγωγικής ζώνης.
Ο Γιάννης Βαλάμπους παράτησε την καριέρα του στα οικονομικά στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2010 για να αναβιώσει τους αμπελώνες που κληρονόμησε από τον πατέρα του. Ίδρυσε επίσημα το οινοποιείο το 2014 στον Βουρβούλο, στον δρόμο προς την Οία — το πρώτο οινοποιείο του 21ου αιώνα στη Σαντορίνη. Το όνομα εμπνεύστηκε από τον μαύρο ηφαιστειακό βασάλτη που καλύπτει το νησί.
Ιδρύθηκε το 1947 από τον Γιώργο Βενετσάνο, χτισμένο κυριολεκτικά μέσα στον βράχο της καλντέρας, πάνω από το λιμάνι του Αθηνιού, στο Μεγαλοχώρι. Ήταν το πρώτο βιομηχανικό οινοποιείο της Σαντορίνης. Λόγω έλλειψης ηλεκτρισμού την εποχή εκείνη, χτίστηκε από πάνω προς τα κάτω σε τέσσερα επίπεδα, ώστε τα σταφύλια να κατεβαίνουν με τη βαρύτητα χωρίς αντλίες, ως το τελικό προϊόν.
Οι πρόγονοι του Κωνσταντίνου Βρυνιώτη καλλιεργούσαν αμπέλια στα Γιάλτρα, 14 χλμ από την Αιδηψό στη βόρεια Εύβοια, χτίζοντας το παλιό πέτρινο πατητήρι-οινοποιείο. Ο ίδιος ίδρυσε επίσημα το σύγχρονο οινοποιείο το 2008, δίπλα στο παλιό κτίσμα, καλλιεργώντας 100 στρέμματα στις πλαγιές του όρους Τελέθριο. Η ομάδα του Vriniotis έσωσε από την εξαφάνιση τη σπάνια γηγενή ποικιλία Βραδιανό.
Η οικογένεια Καραμήτρου μετακόμισε από την Ευρυτανία στο Μεσενικόλα Καρδίτσας την εποχή της Οθωμανικής κυριαρχίας, αναζητώντας καλύτερη τύχη, και έκτοτε παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένη με την αμπελουργία της περιοχής. Ο Γιώργος Καραμήτρος είναι 4ης γενιάς οινοποιός, με τους αμπελώνες να αναρριχώνται στους πρόποδες των Αγράφων ως τα 700μ, με θέα στη λίμνη Πλαστήρα.
Οι πρώτες εγκαταστάσεις χτίστηκαν το 1960 και ολοκληρώθηκαν το 1973 με γαλλικά πρότυπα. Ο Ηλίας Ζαχαριάς, γεωπόνος απόφοιτος της Γεωπονικής Σχολής Αθηνών, ίδρυσε επίσημα την εταιρεία το 1974, αφιερωμένη στην ποιοτική αναβάθμιση των κρασιών Αγιωργίτικου από τα 40 εκτάρια ιδιόκτητου αμπελώνα στη Νεμέα.
Ο Σπύρος Μάρκου οινοποίησε το πρώτο Σαββατιανό της οικογένειας το 1908, στο καπηλειό του στην Αθήνα. Σήμερα η 4η γενιά συνεχίζει από την Παιανία, στην καρδιά των Μεσογείων — από τα παλαιότερα ερασιτεχνικά οινοποιεία της Αθήνας.
Ιδρύθηκε το 1895 από τον Βασίλη Κουρτάκη, τον πρώτο Έλληνα με πτυχίο οινολογίας, στην οδό Κολοκοτρώνη στο κέντρο της Αθήνας. Το 1905 ξεκίνησε η οινοπαραγωγή στο Μαρκόπουλο Μεσογείων. Ο γιος του, Δημήτρης Κουρτάκης, επέκτεινε τη διανομή των εμφιαλωμένων κρασιών σε όλη την Ελλάδα. Σήμερα, πάνω από έναν αιώνα μετά, η εταιρεία ανήκει και διοικείται ακόμη από την οικογένεια Κουρτάκη — με ετικέτες όπως Kourtaki, Apelia, Calliga και Kouros, από τους πιο αναγνωρίσιμους πρεσβευτές του ελληνικού κρασιού διεθνώς.
Ιδρύθηκε το 1997 από τον αμπελουργό Μάκη Μαυρίδη και τον οινολόγο-χημικό Άγγελο Ιατρίδη, στο οροπέδιο του Αμυνταίου (υψόμετρο έως 710μ). Καλλιεργεί τόσο ελληνικές όσο και διεθνείς ποικιλίες σε ενιαίο 220 εκταρίων αμπελώνα.
Ιδρύθηκε το 1998 από τους οινολόγους Βαγγέλη Γεροβασιλείου και Βασίλη Τσακτσαρλή στις πλαγιές του Παγγαίου, στο Κοκκινόχωρι Καβάλας. Το όνομα προτάθηκε από τη Δρ. Σταυρούλα Κουράκου-Δραγώνα, από την αρχαία ονομασία της περιοχής.
Ιδρύθηκε το 1997 από τα αδέρφια Γιάννη (οινολόγος, σπουδές στο Bordeaux) και Νίκο Βογιατζή (μηχανολόγος), 3ης γενιάς, στο Βελβεντό κοντά στη λίμνη Πολυφύτου. Βιολογική καλλιέργεια από την αρχή (1991-94) σε αμπελώνα 120 στρεμμάτων, υψόμετρο 340μ.
Ιδρύθηκε το 1999 από τον Νίκο και τη Φλώρα Βουρβουκέλη στα Άβδηρα Ξάνθης — ο Νίκος, γιατρός στο επάγγελμα, μεγάλωσε ανάμεσα σε αμπέλια και ήθελε να ασχοληθεί με την αμπελουργία πέρα από τη δουλειά του. Με όραμα την αναβίωση του φημισμένου αμπελώνα των αρχαίων Αβδήρων, φύτεψαν αρχικά 2 στρέμματα που έγιναν σήμερα 12 εκτάρια, βιολογικής καλλιέργειας. Σήμερα το κτήμα διευθύνουν οι γιοι Γιώργος και Οδυσσέας, με σπουδές οινολογίας.
Ιδρύθηκε το 1978 από τον οινολόγο-αμπελουργό Λευτέρη Γκλίναβο στον λόφο Προφήτη Ηλία της Ζίτσας, με στόχο την ανάδειξη των γηγενών ποικιλιών της Ηπείρου. Το 1990 ο γιος του Θωμάς ανέλαβε και επέκτεινε το κτήμα — σήμερα διαθέτει κελάρι 400 γαλλικών βαρελιών.
Οικογενειακός αμπελώνας από το 1840 — σήμερα ο Κωστής Δαλαμάρας (6η γενιά, σπούδασε οινολογία στο Beaune) συνεχίζει με τη σύζυγό του Μαρία. Βιολογική καλλιέργεια από το 1996, με βιοδυναμικές πρακτικές από το 2008, με ίδια ενέργεια από ηλιακά.
Η γη αγοράστηκε το 1978 από τον Γιώργο Διαμαντάκο· ο γιος του Ευάγγελος εμφιάλωσε το πρώτο κρασί του κτήματος το 1998. Μικρό οικογενειακό οινοποιείο στην περιοχή Μαντέμι, στην καρδιά της ζώνης ΠΟΠ Νάουσας, με 3 γενιές αμπελουργών.
Η οικογένεια Ζαφειράκη ασχολείται με την αμπελουργία στους πρόποδες του Ολύμπου εδώ και πάνω από 4 γενιές, με ρίζες στην περιοχή του Τύρναβου από τις αρχές του 20ού αιώνα. Ο Χρήστος Ζαφειράκης, 4ης γενιάς οινοποιός, σπούδασε και εργάστηκε στην Ιταλία και επέστρεψε στον Τύρναβο το 2005 για να φυτέψει τον πρώτο βιολογικό αμπελώνα του, αφιερωμένος στην αναβίωση της σχεδόν ξεχασμένης γηγενούς ποικιλίας Λημνιώνα.
Η αποστακτική-οινοποιείο Τσιλιλή ιδρύθηκε το 1989, και το 1996 η οικογένεια δημιούργησε το Κτήμα Θεόπετρα, με βιολογικά καλλιεργούμενους αμπελώνες γύρω από το Προϊστορικό Σπήλαιο της Θεόπετρας, στους πρόποδες των Μετεώρων. Η οικογένεια Τσιλιλή ήταν η πρώτη που απόσταξε τσίπουρο Θεσσαλίας με αναγνωρισμένη από την Ε.Ε. γεωγραφική ένδειξη.
Το πρώτο οινοποιείο της Ροδόπης, ιδρύθηκε το 2004 από τη Μελίνα Τάσσου στη Μαρώνεια της Θράκης. Το όνομα τιμά τους αρχαίους Κίκονες, το θρακικό φύλο που αναφέρει ο Όμηρος στην Οδύσσεια ως τους πρώτους οινοπαραγωγούς της περιοχής.
Ιδρύθηκε το 1997 από τον Γιάννη Μπουτάρη — ξεχωριστό εγχείρημα από την ομώνυμη ιστορική οικογενειακή επιχείρηση (Boutari, 1879), της οποίας ήταν επίσης μέλος. Κτηματικές εκτάσεις σε Νάουσα και Αμύνταιο· από το 2004 τη διοίκηση έχει ο γιος του Στέλιος.
Ξεκίνησε το 1979 ως μικρός αμπελώνας του Κωνσταντίνου Λαζαρίδη στην Αδριανή Δράμας· το 1992 ολοκληρώθηκε το σύγχρονο κτήμα και κυκλοφόρησαν τα πρώτα κρασιά της σειράς «Αμέθυστος». Σήμερα πάνω από 700 στρέμματα ιδιόκτητου αμπελώνα.
Ιστορικό αγρόκτημα στο Κορακοχώρι, κοντά στον Πύργο Ηλείας, ιδρυμένο το 1864 από τον Θεόδωρο Μερκούρη. Σήμερα δραστηριοποιείται η 4η και 5η γενιά της οικογένειας. Λίγα χρόνια μετά την ίδρυση φύτεψε το πρώτο Refosco στην Ελλάδα, με μοσχεύματα από το Φριούλι της Ιταλίας.
Ιδρύθηκε το 1946 από τον Νικόλαο Ζαχαρία στην Άσκρη Βοιωτίας, στους πρόποδες του Ελικώνα — τη μυθολογική «Κοιλάδα των Μουσών». Το 1967 ανέλαβε ο γιος του Αθανάσιος, και το 2005 η 3η γενιά αναβίωσε το κτήμα με σύγχρονες μεθόδους.
Ιδρύθηκε το 1998 από τον Χριστόφορο Παυλίδη στα Κοκκινόγεια Δράμας, στους πρόποδες του Φαλακρού. Από το 2005 ο τρύγος γίνεται αποκλειστικά τη νύχτα για να μειωθεί η καταπόνηση των σταφυλιών. Δύο σειρές: «Thema» (blends) και «Emphasis» (μονοποικιλιακά).
Ιστορικός αμπελώνας στην Κάντζα Αττικής, με ρίζες στο 1878 — η εταιρεία ιδρύθηκε επίσημα το 1918. Η Ρωξάνη Μάτσα, δισέγγονη του Αλέξανδρου Καμπά, είναι από τους πρωτεργάτες της αναβίωσης της Μαλαγουζιάς ως εμπορικής ποικιλίας στα τέλη της δεκαετίας του '80.
Ξεκίνησε το 1986 από τον Γιώργο Σκούρα με την πρωτοποριακή, τότε, ετικέτα «Μέγας Οίνος» (Αγιωργίτικο-Cabernet Sauvignon). Το 2004 το οινοποιείο μεταφέρθηκε στο Μαλανδρένι, στη ζώνη ΠΟΠ Νεμέας.
Ιδρύθηκε το 1989 από τον οινολόγο Γιάννη Τσέλεπο (απόφοιτο οινολογίας στο Dijon της Γαλλίας) και τη σύζυγό του Αμαλία, στην Τεγέα, στις υπώρειες του Πάρνωνα, υψόμετρο 750μ. Πρωτοπόρησε στην ανάδειξη του Μοσχοφίλερου ως μονοποικιλιακό κρασί.
Το πρώτο οινοποιείο της Θηρασίας — του νησιού που μέχρι τη μεγάλη ηφαιστειακή έκρηξη του 1600 π.Χ. ήταν ένα με τη Σαντορίνη. Ιδέα από το 2007, αγορά γης το 2017, άνοιξε τις πύλες του λίγο πριν τον Μάιο του 2023 — συνεργασία των Βαγγέλη Γεροβασιλείου, Βασίλη Τσακτσαρλή (ιδρυτές και του Κτήματος Βιβλία Χώρα) και Ιωάννας Βαμβακούρη.
Στους πρόποδες του όρους Πάικου, στη Γουμένισσα, πλάι στον ποταμό Σείριο, ο Τίτος Ευτυχίδης φυτεύει το 1972 αμπελώνα 40 στρεμμάτων με τις ποικιλίες Ξινόμαυρο, Νεγκόσκα, Cabernet Sauvignon, Λημνιό και Viognier. Η μακρόχρονη φιλία του Τίτου με τον Βαγγέλη Γεροβασιλείου οδηγεί, το 2018, τη χήρα του Αγγελική Ευτυχίδη να μεταβιβάσει το κτήμα στον Γεροβασιλείου και τον συνεργάτη του Βασίλη Τσακτσαρλή (Κτήμα Βιβλία Χώρα) — που το 2022 ολοκλήρωσαν την ανακαίνιση του αρχικού κτηρίου σε ένα σύγχρονο οινοποιείο εναρμονισμένο με το φυσικό τοπίο, με χώρο οινοποίησης, παραδοσιακό κελάρι ωρίμασης, αίθουσα παλαίωσης και χώρους γευσιγνωσίας.
Οινοποιείο στην καρδιά της Πεζών, 17χλμ βόρεια του Ηρακλείου. Απέκτησε νομική μορφή το 1932 και το 1952 πραγματοποίησε την πρώτη εμφιάλωση κρασιού στην Κρήτη. Το 1982 δημιούργησε το πρώτο κελάρι παλαίωσης με γαλλικά δρύινα βαρέλια στο νησί.
Η οικογένεια Αϊδαρίνη ζει και παράγει κρασί στη Γουμένισσα από τα τέλη του 19ου αιώνα, στους πρόποδες του όρους Πάικο. Σήμερα με επικεφαλής τον Χρήστο Αϊδαρίνη, διαθέτει σύγχρονο οινοποιείο στην είσοδο της πόλης δίπλα στο παραδοσιακό υπόγειο κελάρι.
Λειτουργεί από το 2007 στην περιοχή «Κουρούνι», Άγιος Δημήτριος Λήμνου. Βιολογική καλλιέργεια σε αμπελώνες όπου το 90-95% είναι Μοσχάτο Αλεξανδρείας και το υπόλοιπο η αρχαία ερυθρή ποικιλία Λημνιό — και οι δύο ΠΟΠ Λήμνου.
Ξεκίνησε το 1930 όταν ο παππούς Δημήτρης Δουλουφάκης άρχισε επαγγελματική παραγωγή κρασιού σε παραδοσιακά πατητήρια στις Δαφνές Ηρακλείου. Η 3η γενιά συνεχίζει σήμερα, με βιολογική καλλιέργεια από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 (πιστοποίηση ΔΗΩ) και εστίαση στις γηγενείς ποικιλίες Βιδιανό και Λιάτικο.
Ιδρύθηκε το 1966 από τα αδέρφια Μανώλη και Σωτήρη Λυραράκη στο Αλάγνι Ηρακλείου. Η πρώτη εμφιαλωμένη σοδειά κυκλοφόρησε το 1992. Από τα τέλη της δεκαετίας του '80 αφοσιώθηκε στη διάσωση σπάνιων κρητικών ποικιλιών — έσωσε από την εξαφάνιση το Δαφνί, το Πλυτό και το Μελισσάκι.
Οικογενειακό οινοποιείο της 4ης γενιάς της οικογένειας Χρυσοχόου, στους πρόποδες του Ολύμπου δίπλα στον Πηνειό, με έδρα του από τα τέλη της δεκαετίας του '90.
Η ιστορία της οικογένειας ξεκινά το 1919, όταν ο παππούς Παπαγιαννάκος γέμισε το πρώτο βαρέλι στο Μαρκόπουλο Μεσογείων. Σήμερα την 3η γενιά ηγείται ο Βασίλης Παπαγιαννάκος, ο «πατριάρχης» του Σαββατιανού της Αττικής, στο πρώτο βιοκλιματικό οινοποιείο της Ελλάδας.
Αγροτοβιομηχανικός συνεταιρισμός 301 μελών, κυρίως από την περιοχή Ομαλών-Τρωιαννάτων. Το οινοποιείο, στο οροπέδιο των Ομαλών (700μ), ολοκληρώθηκε το 1987. Οινοποιεί περίπου το 85% της συνολικής παραγωγής Ρομπόλας του νησιού.