Περιοχή · Νησιά Αιγαίου
Σαντορίνη
Ελλάδα · ΠΟΠ · Αναγνωρισμένη από το 1971
Περιοχή · Νησιά Αιγαίου
Ελλάδα · ΠΟΠ · Αναγνωρισμένη από το 1971
Ηφαιστειογενές έδαφος, αμπέλια σε σχήμα «κλαρί» (κουλούρα) και κυρίαρχο Ασύρτικο, δίπλα σε Αηδάνι, Αθήρι και Μαυροτράγανο.
Ιδρύθηκε το 2021 από τον Απόστολο Μουντρίχα (ήδη ιδρυτή του Avantis Estate στην Εύβοια από το 1994), στο Φηρά Κοντοχώρι της Σαντορίνης. Εστιάζει στην έκφραση του ηφαιστειακού terroir μέσα από το Ασύρτικο, με πάνω από 50 διεθνή βραβεία.
Οι ρίζες της οικογένειας φτάνουν στο 1952, όταν ο παππούς Άρτεμις καλλιεργούσε τα δικά του αμπέλια. Ο εγγονός του ίδρυσε το σύγχρονο οινοποιείο στην Έξω Γωνιά το 2004, σήμερα το 3ο μεγαλύτερο σε όγκο στο νησί, με φυτείες έως και 150 ετών.
Η επέκταση του Κτήματος Τσέλεπου (Μαντινεία) στη Σαντορίνη, σε συνεργασία με την οικογένεια Χρύσου. Εστιάζει στο Ασύρτικο από παλιά αμπέλια σε «πεζούλες» γύρω από τον Πύργο.
Ο Πάρις Σιγάλας, μαθηματικός που σπούδασε στο Παρίσι, ξεκίνησε να φτιάχνει κρασί το 1976 στην πατρική κάναβα στις Μπαξέδες της Οίας, για δική του απόλαυση. Ίδρυσε επίσημα το οινοποιείο το 1991, και το 1998 έχτισε σύγχρονη μονάδα σε αμπελώνα 30 εκταρίων, εστιάζοντας στις γηγενείς ποικιλίες της Σαντορίνης — Ασύρτικο, Αηδάνι, Αθήρι, Μαυροτράγανο. Σήμερα θεωρείται πρωτοπόρος που έφερε το Ασύρτικο στο διεθνές προσκήνιο.
Ιδρύθηκε το 1903 από τον Γεώργιο Άργυρο στην Επισκοπή Γωνιά της Σαντορίνης. Σήμερα, με επικεφαλής τον Ματθαίο Άργυρο (4η γενιά), είναι ο μεγαλύτερος ιδιώτης κάτοχος αμπελώνων στο νησί (120+ εκτάρια), με κάποια κλήματα Ασύρτικου να ξεπερνούν τα 150-200 έτη.
Ένα από τα παλαιότερα οινοποιεία των Κυκλάδων, ιδρύθηκε το 1895 στο παραδοσιακό Μεγαλοχώρι της Σαντορίνης. Η οικογένεια Γαβαλά οινοποιεί τις γηγενείς ποικιλίες του νησιού εδώ και 5 γενιές — σήμερα ο Γιώργος Γαβαλάς είναι η 4η γενιά και ο γιος του Βαγγέλης η 5η. Το πέτρινο κτίριο ήταν παλιά κάναβα-πατητήρι και διατηρεί ακέραιους τους αρχικούς χώρους: κελάρια, πατητήρια, παλιές εισόδους.
Ιδρύθηκε το 1997 από τον Χαρίδημο και την Κωνσταντίνα Χατζηδάκη — και οι δύο είχαν εργαστεί στο Boutari Σαντορίνης. Ο αμπελώνας ήταν εγκαταλελειμμένος από το σεισμό του 1956· ο Χαρίδημος τον φύτεψε ξανά με Αηδάνι το 1996 και έφτιαξε το οινοποιείο σε σπηλιά, με ελάχιστα μέσα αλλά πολύ πάθος. Μετά τον θάνατό του το 2017, η κόρη του Στέλλα διευθύνει το κτήμα.
Η οικογένεια Κουτσογιαννόπουλου, με ρίζες από τις Μολάους Λακωνίας, οινοποιεί κρασιά της Σαντορίνης από το 1870 — σήμερα η 5η γενιά, με τον Γρηγόρη Κουτσογιαννόπουλο. Το ιστορικό οινοποιείο συνοδεύεται από υπόγειο μουσείο κρασιού 300 μέτρων, αποτέλεσμα 21 χρόνων εργασίας, που αφηγείται την ιστορία του σαντορινιού αμπελουργού από το 1660 έως το 1970. Ο ιδιόκτητος αμπελώνας βρίσκεται στον Εξω Γιαλό, στην ανατολική πλευρά του νησιού.
Η Ένωση Συνεταιρισμών Θηραϊκών Προϊόντων ιδρύθηκε στην αρχική της μορφή το 1911, ως «Ταμείο Αμύνης Οινοπαραγωγής Θήρας». Το οινοποιείο χτίστηκε το 1951 και μεταφέρθηκε στο σημερινό κτίριο, με θέα στην καλντέρα, το 1992. Σήμερα εκπροσωπεί 1.200 μέλη-αμπελουργούς και είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός κρασιού στο νησί.
Ο Γιάννης Βαλάμπους παράτησε την καριέρα του στα οικονομικά στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2010 για να αναβιώσει τους αμπελώνες που κληρονόμησε από τον πατέρα του. Ίδρυσε επίσημα το οινοποιείο το 2014 στον Βουρβούλο, στον δρόμο προς την Οία — το πρώτο οινοποιείο του 21ου αιώνα στη Σαντορίνη. Το όνομα εμπνεύστηκε από τον μαύρο ηφαιστειακό βασάλτη που καλύπτει το νησί.
Ιδρύθηκε το 1947 από τον Γιώργο Βενετσάνο, χτισμένο κυριολεκτικά μέσα στον βράχο της καλντέρας, πάνω από το λιμάνι του Αθηνιού, στο Μεγαλοχώρι. Ήταν το πρώτο βιομηχανικό οινοποιείο της Σαντορίνης. Λόγω έλλειψης ηλεκτρισμού την εποχή εκείνη, χτίστηκε από πάνω προς τα κάτω σε τέσσερα επίπεδα, ώστε τα σταφύλια να κατεβαίνουν με τη βαρύτητα χωρίς αντλίες, ως το τελικό προϊόν.
Το πρώτο οινοποιείο της Θηρασίας — του νησιού που μέχρι τη μεγάλη ηφαιστειακή έκρηξη του 1600 π.Χ. ήταν ένα με τη Σαντορίνη. Ιδέα από το 2007, αγορά γης το 2017, άνοιξε τις πύλες του λίγο πριν τον Μάιο του 2023 — συνεργασία των Βαγγέλη Γεροβασιλείου, Βασίλη Τσακτσαρλή (ιδρυτές και του Κτήματος Βιβλία Χώρα) και Ιωάννας Βαμβακούρη.